De allochtonen-auditie van Antwerpen, een Belgische Fabel van Frank Adam & Klaas Verplancke, gepubliceerd in De Wereld Morgen van 5/10/2012

13 oktober 2012 § Een reactie plaatsen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

bericht aan de burgemeester

‘Dit incident is begonnen.  Uw onvoorwaardelijke toezegging wordt verwacht per kerende koerier.’

Burgemeester,

Ik doe verslag van mijn aanwezigheid op een allochtonen-auditie in uw stad.  Zij vond plaats op enkele honderden meters van uw kabinet, in een zaal die werd gehuurd door een Antwerpse politieke vereniging, geregistreerd onder de naam halal vzw.

De auditie-chef

Toen ik werd binnengeleid sprak de auditie-chef een zichtbaar ontgoochelde kandidaat-allochtoon toe: ‘Na een week audities hebben we kandidaten met getuigenissen van pesterijen, slagen en verwondingen, aanranding en dies meer – degelijk gestaafd en gedocumenteerd.  U begrijpt dat uw getuigenis van enkele sporadisch terugkerende scheldwoorden, hoewel prima kwetsend en ronduit gemeen, niet zo’n geweldige indruk maakt.  Tenzij andere vormen van maatschappelijk onrecht, verdrongen sinds uw kindertijd of adolescentie, u alsnog te binnen schieten en uw anders-zijn op ongedwongen wijze benadrukken?’

De auditie

Toen ik vervolgens mijn kandidatuur opende met de mededeling dat ik afkomstig was van elders, uit een ver land aan de rand van de woestijn[1], vroeg de auditie-chef zich hardop af ‘Hoe-komt-die-ezel-hier-in-godsnaam-binnengewaaid?’

 De partij

De auditie-assistent legde mij uit dat ik mij bevond op een interne partij-auditie van de Antwerpse heden-allemaal-links-alliantie (halal) en dat die enkel  toegankelijk was voor ‘autochtone’ allochtonen.

Ik veronderstelde hardop dat ‘autochtone’ allochtonen toch ook, net zoals ik, ooit uit een ver oord van elders moesten zijn gearriveerd?

De auditie-assistent legde uit dat alle kandidaten, door een politieke grap van de genen, wel het uiterlijk van allochtonen vertoonden, maar vooraf allemaal als autochtone stadsbewoners waren gescreend en gekeurd.

Ik vroeg mij af of genen gevoel voor humor hadden en of hun politieke gein tot gevolg had dat echte allochtonen volkomen on-vertegenwoordigd waren in de politiek van uw stad.

De auditie-assistent legde uit dat uw stad honderdvijfenzeventig nationaliteiten telde en elke partij uit haar voegen zou barsten bij een door mij gesuggereerde representatieve vertegenwoordiging der allochtonen.

 De grote gelijkmaker

De auditie-chef verzekerde wel degelijk met echte allochtonen te hebben geëxperimenteerd.

‘In se is politiek de grote gelijkmaker; elke allochtoon ruilt zijn allochtoonschap vrijwillig en met plezier in voor de macht.

Maar zoals kinderen of huisdieren bij een eerste invrijheidstelling algauw doldraaien wegens een overdosis vrijheid, haalden deze allochtonen met onverantwoord allochtonengedrag het hele politieke veld overhoop.’

 Vraag

Toen vroeg ik mij af: ‘Wie zal dan opkomen voor de echt allochtone kinderen die degelijk onderwijs ontberen, voor de echt allochtone jongeren die van werkgelegenheid en toekomst blijven verstoken, voor de echt allochtone vrouwen die door autochtone mannen worden betast? Wanneer zullen echte allochtonen als volwaardige burgers uw radio-, tv-, podium-, en administratieburchten mogen bevolken?’

Chaos

De auditie-assistent zei: ‘Denkt u dat andere politici soms geen weet hebben van een gok- of pedofilieschandaal hier, van dierenmishandeling of nucleaire lekkage daar?  Wat een chaos zou het niet zijn als dat allemaal tegelijk publiekelijk werd verkondigd?  Welk excuus zou de rechterzijde niet worden verstrekt, om links te brandmerken als een zootje ongeregeld.’

Woordsoldaten

De auditie-chef voegde daaraan toe: ‘Daarom wapent de heden-allemaal-links-alliantie zich.  In ruil voor roem, subsidies en een opgepept zelfbeeld snoeren goedbetaalde woordsoldaten criticasters als u volgaarne de mond.

De angst die u met uw kritische opmerkingen zaait zal worden gespiegeld – ‘Hoed u voor angstzaaiers!’ – en deze weder-angst zal noch door u kunnen worden ontkracht, noch door het volk worden onderkend.

U zult worden aangevallen met een postmoderne spot en middeleeuwse hoon waar het volk van smult.

 

De mensen zullen u met de vinger wijzen en zeggen: ‘Zie, daar!  Dat is hem!’.  De mensen zullen u elektronische post sturen met boodschappen als krijg de kanker, i-a!-nazi-ezel! i-a!-moffenkl**tzak! h**renezeljong!  i-a!-woehaha!

Uw vrienden zullen u de rug toe keren.  Uw geliefde zal u verlaten[2].

Als een baarlijke duivel zult u spartelen om u alsnog uit uw gedachtegoed te redden.

U zult worden gerekend tot de daders, booswichten, levithians en alle andere monsters der mensheid.

Als u zichzelf niet verplicht even open, breeddenkend en verdraagzaam te zijn zoals wij, als u steevast weigert op het afgesproken uur op openbare protestacties te verschijnen, met het afgesproken enthousiasme afgesproken leuzen te zingen en scanderen, zult u uit deze stad worden verbannen – want ja, links kan ook rechts zijn – en als u uzelf niet het zwijgen oplegt, zult u straks in uw woestijn door de manoeuvres van rechts door alle allochtone allochtonen worden overspoeld.’

 

Antwerps plaveisel

 

Burgemeester,

Buiten op straat, oog in oog met het Antwerpse plaveisel waarop ik zonder verder wederwoord hardhandig werd geworpen, besefte ik plotseling wie ik was, vanwaar ik was gekomen en waarin mijn lotsbestemming lag.

Door mijn vermogen volstrekt oninteressant en onzichtbaar over te komen op mijn omgeving, ondanks mijn joviale uiterlijk en vlotte omgang met de mensen, legde ik in geen tijd met vele allochtonen en allochtonen van geest contact, en tijdens vergaderingen op het Antwerpse forum spoorden wij onszelf tot politieke bedrijvigheid  aan.

 Onderhandelen

In naam van onze nieuwe partij, de iedereen-allochtoon-alliantie (ie-aa) waarvan ik tijdelijk het woordvoerderschap en de boekhouding op mij neem, nodig ik u met deze brief tot onderhandelen uit.

Als u beslist hierop in te gaan, zult u hedennacht nog met mij de stad in trekken.  Langs u bekende straten, pleinen en buurten zal ik u in contact brengen met de er-niet-echt-bij-horenden, de getolereerden – de allochtonen en de allochtonen van geest – zonder dat ze u haten en zonder dat u hen vernedert.

Ik zal u uitleggen hoe u hun levens niet moet lezen in uw dossiers maar in hun ogen; hoe hun tragedies, kluchten en feesten niet spelen in uw theaters maar hun huizen; hoe u in de omgang niet steeds moet huichelen maar tot hen kunt spreken met uw hart.

In het holst van de nacht dan zullen wij langs de huizen, flats en residenties van de autochtonen gaan.  En terwijl zij slapen en hun aan deze stad geketende dromen dromen, zullen wij fluisteren langs hun ramen: ‘U bent niet van hier’ en ‘U zult altijd van elders zijn’.

Iedereen allochtoon

Bij het krieken van de dag zult u laten notuleren dat al wie in deze stad het autochtone burgerschap bezit als een eigendom, een aandeel of een recht, vanaf heden op staande voet zal worden gesanctioneerd;

dat al wie de stad, haar naam, haar paleizen, haar theaters, magazijnen, jeugdhuizen, pleinen, toeristen en betrekkingen misbruikt en zich toe-eigent als persoonlijke arena van de macht uit zijn burgerschap zal worden ontzet;

dat het autochtone burgerschap definitief zal worden afgeschaft;

dat waar burgerschap pas mogelijk is via het statuut van allochtoon;

dat elkeen vanaf heden elke dag als pas aangekomene zal ontwaken, en als zoekende, niets-hebbende de ander in volstrekte nietshebbendheid gastvrij zal ontvangen;

dat als deze door de goden en zichzelf gezegende stad Jan, Pier, Pjotr, Indra, Güler en Hasan toebehoort –

dat als deze door de goden en zichzelf gezegende stad echt van iedereen is,

deze door de goden en zichzelf gezegende stad eerst en vooral echt van niets of niemand zal zijn.

Dit incident is begonnen.

Uw onvoorwaardelijke toezegging wordt verwacht per kerende koerier

Groet van E.

Woordvoerder-boekhouder

iedereen-allochtoon-alliantie (ie-aa)

Info:

Belgische Fabels (Confidenties aan een ezelsoor, Boek Vijf) van Frank Adam en Klaas Verplancke verschijnt in het literaire tijdschrift De Brakke Hond en wordt uitgegeven door uitgeverij Vrijdag.

Van Frank Adam verscheen bij uitgeverij Vrijdag De droom van Aziz.  Een vertelling. De gelijknamige muziektheatervoorstelling met Jean-Baptiste Lison (Orchestre International du Vetex) speelt op 13 oktober in Oostende (Bibliotheek Kris Lambert) en op 19 oktober in Brussel (Vlaams-Marokkaans culturenhuis Daarkom).  Info: http://www.kleinverhaal.be.

Ga ook eens een kijkje nemen op:

www.klaas.be

www.frankadam.be


[1] Zie: Confidenties aan een ezelsoor. Boek Eén, De Woestijn.

[2] Zie: Confidenties aan een ezelsoor.  Boek Drie, Erotische Fabels. Vijftiende Confidentie, Het afrodisiacum.

Advertenties

Waar ben ik?

Je ziet het archief van oktober, 2012 om VrijdagBlog.